Kayışdağı

Küçük oğlunun kiradan kurtulup İstanbul'da daha rahat yaşaması için eşinin isteğiyle satın aldıkları küçük evdeki kiracının çıktığı öğrendiler. Kurban Bayramı sonrası eve yerleşmesi için bayramın ikinci günü öğleden sonra akıllarına gelen gerekli malzemeyi araçlarına yükleyerek  küçük oğlu ve eşiyle yola çıktılar. Yağmur altında devam eden yolculuk yaklaşık beş buçuk altı saat sürdü.

Evin daha oturulabilir hale gelmesi için yapılması elzem olan işleri bir an önce yaptırarak, yaparak, satın alarak, onararak, temizleyerek  tamamladılar.  

Evin son halini gördüklerinde içlerinde bir rahatlama oldu. Yapılanlar içlerine sinmişti. Giderken götürdükleri bir kısım eşya kullanılmadan geri getirilmek üzere araca yüklendikten sonra  7 Haziran öğle üzeri vedalaşıp Manisa'ya doğru yola çıktılar. ( kayıt 10 .06.2026)

Eşi daha rahat yolculuk yapabilmeleri için telefonundan yol bulma programını açıp ona yardımcı oluyordu. Dönüş yolunun önceki yollara göre daha tenha olduğunu, farklı yollardan devam ettiklerini fark ettiler. Yol bulma programı araçlarını farklı sakin yollara yönlendirmişti. İyi de olmuştu. Çünkü İstanbul'a daha önceki  gelişlerinde binmek isteyip binemedikleri Topçular arabalı vapur iskelesine gelmişlerdi. Biner binmez vapur hareket etti. Yaklaşık 45 dakika denizi seyrettiler. İstanbul'a geldikleri halde işten güçten deniz görememişlerdi. İstanbul'un yoğunluğunu düşününce belki de Manisa'dan İzmir kıyılarına, denize ulaşmak daha kolaydı. Ancak öyle bir alışkanlıkları olamadığından Gediz ovasının kavuran yazına da kışına da katlanıyorlar, ferahlamak için kıyıya gitmek deniz havası almak akıllarına gelmiyordu.

Onlar anne babalarından görmemişlerdi. Kendileri de öyle bir alışkanlık geliştirmemişlerdi. Ara sıra akıllarına geldiğinde daha sonra şimdi zamanı değil, daha başka yapmamız gereken öncelikli işler var diyen bir iç ses onların yeni yararlı alışkanlıklar geliştirmesini sanki bir sonraya diyerek engelliyor erteliyor, tehir ediyordu.

Kızı yurtdışından kısa süreli bir izinle eve gelmişti. Küçük oğlu da gelmişti. Evde bir hareket bir telaş oluşmuştu. Bu hareketli  telaşın olumlu yönleri olduğu kadar olumsuzlukları da oluyordu.

Bu arada aile genel kurultayı yapıldı. Orta vadede güney batıda bir yazlık / deniz evi alınması kararı çıktı. İmkanlar bu yöne çevirilecekti. Bu yaştan sonra deniz bölgesinde yazlık hiç aklına gelmeyen bir şeydi. Eğer buna çok daha önce karar verebilseydi. Otuzlu yaşlarda bu konuda önüne çıkan çok uygun fırsatlar vardı. O yatırım amacıyla kuzey batıda bir kooperatife girmişti. Ama çocukların sıcak güney batıda bir deniz evi isteği olabileceğini ve o kararı kabul edebileceğini  hiç düşünmemişti. 

Artık karar verirken daha yumuşak olduğunu evdeki karar süreçlerinden de yavaş yavaş geriye doğru çekildiğini düşündü. Daha demokratiklik miydi bu. Daha fazla bir pasiflik miydi? 

Bilemedi.

(30.06.2026)