Rahatlık

Son iki gün boyunca eşinin anne babasını sağlıklarının kontrolü için hastaneye götürmeye ikna etmekte uğraşmıştı. babası sürekli dini hikayelerden aldığı hisselerle kaderden her şeyin sonuçta olacağına varacağından bahsediyordu. Ona karşı -onu ikna edebilecek - mantıklı cevaplar veriyor. Kişini hayatının sonuna kadar sağlığından ve diğer eylemlerinden sorumlu olduğunu anlatıyordu. 

Köye gitme amaçları köyde dinlenmek idi. Ancak yatağını yadırgadığı için ilk gece uyuyamamıştı. İkinci geceye kalmadan ihtiyarlarla beraber şehre döndüklerinden, uykusuzluğunu evde tamamlamıştı. Ertesi sabah işe gitmeden önce ihtiyarları hastaneye götürdü. Yanlarında eşi ve baldızı da vardı. İhtiyarlar onların yardımıyla işlerini kısa zamanda daha zahmetsizce halledebileceklerdi. Öğleye doğru eşi aradı. Otomobiliyle yeniden hastaneye giderek hepsini eve bıraktı. Babasının tahlilleri iyi çıkmıştı. Annesinin tahlil sonuçları  ise  sonraki hafta belli olacaktı. 

İçinde, ihtiyarların sağlık işlerinin akıcı biçimde sonuçlanmasının getirdiği bir rahatlık, ya da büyüklerine karşı destek görevini yapmış olmasının getirdiği bir hoşnutluk  vardı.

Bu gün yaptığı gibi keşke hayatın tüm alanlarında üzerine düşen insanlık görevlerini ve Rabbine  karşı kulluk görevlerini kamilen yerine getirebilse ne iyi olurdu.

   

Farketmeden Geçen Günler

Sisli bir aralık sabahına uyandı şehir. İlk sabahta çok derin olmayan sis, zaman öğleye doğru ilerledikçe yoğunluğunu daha da arttırmaya başladı. Çalıştığı ofis konum itibariyle şehrin doğu kısmını görebilecek bir yerdeydi. Bu nedenle ofisin geniş pencerelerinden sabahın ilk anlarını panoramik bir perspektifte izleyebilme şansına sahipti.  

Sadece sabahın anlarını değil mesaide bulunduğu günler boyunca mevsimlerin değişikliğini de izleyebilirdi.  Ancak işin ve hayatın meşgalelerinden  tabiattaki değişiklikleri keyifle izleyememekten muzdaripti. Her türlü keyifli işi ""emekli olunca yaparız" diyerek hep bir sonraya ertelemek alışkanlığı olmuştu. Kafası değişik, zihin bozucu, idrak kapayıcı, çevresini fark etmesini engelleyen bir çok vesvese ile doluydu.(20.02.2026)

Zihni bu keşmekeşlerle meşgulken  günler geçiyor, aylar mevsimler birbiri üzerine geçerek hayatı istenmeyen sona doğru ilerliyordu. Şu an yazmak için tuşlara basarken bile sağ tarafında beşer katlı apartmanların biraz daha yükseğinde olduğu için çevreyi daha iyi görebildiği işyerinin geniş pencerelerinden ta Akhisar tepelerine kadar  Gediz Ovasının kuzey doğu yönünü rahatlıkla görebiliyordu.

Eski ticaret lisesinin ön bahçesindeki kocaman çam ağaçlarının üst dallarının kuzey doğu rüzgarıyla nasıl sallandığını, dallar arasındaki yuvalarında rahatsız olan kuşların yuvalarını bırakarak uçmaya başladıklarını, ara ara sertleşen kuzey rüzgarının işyerinin dış duvarlarına çarparak çıkardığı ıslık seslerini, rüzgarın -bir derin hocanın nefesinden çıkan ses gibi- üfürmesini duyarken, alt yoldan telaşla geçen motosikletlinin sesi de kulağına geliyordu. 

Bu arada içerde iş arkadaşlarının işle ilgili günlük mutad konuşmalarını kulakları duyduğu halde, yazıya odaklandığı için ne konuştuklarını anlamlandıramamıştı. İnsan önem verdiği her ne ise sadece onu farkediyor. 

İşte böyle...

 (Cuma 20 Şubat 2026-31.07.2026)

Öngörü

Hızlı davranmak çoğunlukla düşüncesiz hareket etmeye sebep olur. Ancak düşünerek hareket etmekte ani gelişen olaylarda refleksini kullanamamaya ve bazen  fırsatları kaçırmaya yol açabilir. Ancak her şeyin önem derecesine göre makul düşünme süresi olmasını unutmamalıdır.  İnsan, hayatı boyunca yaşadıkları ve karakterinin onu getirdiği pozisyona göre, tecrübelerine göre başına geleceklere -öngörüsüne- göre pozisyon alır. Almak zorundadır da. Almakta geç kalıyorsa hayatını devam ettirme konusunda zaafları bulunduğu anlaşılır. 

Yıllar içinde yaşanmışlıklar ve yaşlandıkça vücudun iç yapısında oluşan fiziksel, kimyasal (hormonlarındaki)   değişiklikler zaman geçtikçe daha durgun hale getirebilir. Yaşı ilerlemesine rağmen hala ilk gençlik anlarındaki gibi aktif olmaya devam eden insanın durumu ise  kendisinin neden böyle olduğunu bir kontrol etmesini gerektirir.

Çünkü ömrün her aşamasının getirdiği sağlıklı ve huzurlu yaşamak için uyulması gereken  hareket, eylem, davranış biçimleri vardır.